بادرنجبویه:     Melissa officinalis

  • نام های دیگر: مفرح القلب، بقله اترجیه، ترنجان
  • نام انگلیسی: Lemon balm
  • خصوصیات:  دو نوع: 1) صغیر ربیعی، بقله اترجیه، ترنجان: برگ لطیف و طولانی، اطراف برگ مشرف(اره)، ساقه پر شعبه مثل ریحان، گل بنفش مایل به سرخی، هر سال تخم آن سبز می شود نه ریشه آن، تخم شبیه کتان

    2) صحرائی، بستانی: تند تر، برگ آن مائل به تدویر، بی ساق، شاخهای بسیار از یک بیخ، برگ با خشونت و عریض و بزرگتر از نعناع، گل سفید، کم تخم، ریشه آن مثل نعناع هر سال سبز می شود، مورد علاقه گربه

  • قسمت مورد استفاده: برگ، تخم(در افعال ضعیف تر)
  • مزاج گیاه: گرم و خشک در اواسط دوم(1و2)
  • خواص دارویی:
    • مقوی دماغ و حواس و حفظ و ذکاء ؛  مفرح و مفتح سده دماغی(بوئیدن) (1و2)
    • مقوی دل و معده و جگر(1و2)؛ تقویت معده بارد رطب؛ تلطیف طعام غلیظ (1و2)و آوردن جشا و خواب بالعرض
    • شرباً: ملطف و دافع کابوس، رفع وحشت سوداوی، خفقان( ناشتا) (1و2)، غشی، فواق ریحی، تحلیل سودا و امراض بلغمی(1و2)، مغص(دلپیچه)، امراض ورکین و گرده، دفع سموم ؛ محلل و دافع سودا
    • خائییدن برگ: ازاله بوی شراب و بخر(بوی بد دهان) (1و2)
    • آشامیدن(+ نطرون): قرحه امعا و مغص؛ ازاله اختناق و دفع سم فُطر و سماروغ (قارچ)
    • مضمضه به طبیخ: درمان فساد دندان
    • لعوق(لیسیدن)+عسل: عسر النفس، نفس انتصابی
    • ضماد و شرب ساییده + شراب: درمان گزیدن سگ هار و رتیل
    • ضماد: تقویت قلب، تسکین اوجاع مفاصل (بسبب قوت و خاصیت آن)
    • (+ سرکه): محلل خنازیر(لنفادنیت گردنی سلی)، منقی قروح
    • طلای آب برگ: جرب سوداوی(1و2)، نمله (نوعی بثور)، نار فارسی(نوعی بثور شبیه سیفلیس)، آکله(خوره)
    • (طلای آب برگ + نمک): خنازیر، قشعریره، نافض حمی در حمام
    • جلوس در طبیخ: درمان احتباس حیض
  • عوارض:  مضر ورک(سرین)
  • مصلح: صمغ عربی، کندر
  • بدل: ابریشم(2 برابر)، پوست اترج(دوسوم) (1و2)
  • شربت: خشک(تا 10 درهم)، تازه(تا 20 درهم)، تخم(1-2 مثقال)
  • منابع: 1) مخزن الادویه؛  2) قانون جلد 2

فایل های پیوست
نظرات

ثبت نظرات کاربران

نظر خود را وارد نمایید
* موارد ستاره دار الزامی است